Oradour-sur-Glane

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 


Een adembenemend monument van de gruwelijkheden die plaats hebben gevonden tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het dorp Oradour-sur-Glane ligt op zo’n 45 minuten rijden van Thiat. Oradour-sur-Glane werd verwoest door een eenheid van de SS en zij richtten een bloedbad aan onder de inwoners.

Oradour-sur-Glane, een adembenemend monument

Vlak na de oorlog bezocht Charles de Gaulle Oradour en besloot dat het dorp moest blijven zoals de Duitsers het hadden achtergelaten. En zo is het nog steeds; een monument van de gruwelijkheden die hebben plaats gevonden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In Nederland willen we nog wel eens vergeten dat voor de Engelsen en de Fransen de Eerste Wereldoorlog een veel grotere impact heeft gehad dan de Tweede. In letterlijk ieder dorp in Frankrijk tref je een monument aan voor de gevallenen van ‘la Grande Guerre'. Vaak is daarop nog een extra plaquette toegevoegd met de gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Zo zie je in één oogopslag het verschil tussen deze twee oorlogen, want de lijst met namen uit één jaar uit de Eerste Wereldoorlog is vaak 10x langer dan die uit de Tweede.

Hoewel Frankrijk redelijk uit de Tweede Wereldoorlog is gekomen, zeker in vergelijking met de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog, is hier veel gebeurd. De landingsstranden in Normandië zijn natuurlijk bijzonder en zeker een bezoek waard. Een andere gedenkwaardige plek is Oradour.

Bloedbad

Als aanleiding wordt de actie van het Franse verzet genoemd. Zij bliezen 2 dagen eerder een nabij gelegen spoorbrug op, waarbij twee Duitse soldaten werden gedood. Hieronder was de SS-Sturmbannführer Kämpfe, een persoonlijke vriend van majoor Diekmann die het bevel had over het regiment dat de massamoord in Oradour pleegde.

Op zich was Oradour-sur-Glane een gewoon dorp op het platteland. En het zou nooit de boeken in zijn gegaan als het 2e SS-pantserdivisie 'Das Reich' niet op 10 juni 1944 dit dorp had omsingeld en alle aan- en afvoerwegen had afgesloten. Alle inwoners werden verzameld, waarna de mannen van de vrouwen werden gescheiden. Niet veel later werden de mannelijke inwoners doodgeschoten.

De vrouwen en kinderen werden vervolgens in de kerk opgesloten, die daarna werd opgeblazen. De rest van het dorp werd verwoest. In een paar uur tijd werd een compleet dorp met koelbloedige efficiëntie verwoest. Die dag vonden 642 mensen de dood, slechts zes dorpelingen wisten te ontsnappen. Deze resterende dorpelingen woonden enkele jaren in primitieve omstandigheden totdat het nieuwe dorp – op steenworp afstand – in 1953 werd ingewijd. Besloten werd dat Oradour alleen de grijze kleur mocht hebben.

Herinneringscentrum - Centre de la Mémoire

In 1999 werd een ondergronds herinneringscentrum gebouwd, het Centre de la Mémoire. Dit enorme gebouw ligt voor een groot gedeelte onder de grond. Het gedeelte boven de grond is opgetrokken uit cortenstaal en doet zeer modern aan. Wellicht is het niet het mooiste bouwwerk, maar indrukwekkend is het wel.

In het herinneringscentrum wordt aan de hand van foto's, films en ander audiovisueel materiaal de geschiedenis van het dorp en de Tweede Wereldoorlog verteld. Om het dorp zelf te bereiken, loop je door een enorme betonnen tunnel die onder de weg doorloopt. Dit geeft je een beetje het idee dat je terug door de tijd loopt.

Eenmaal na de tunnel sta je direct midden tussen de verwoestingen. Als er iets bestaat als het voelen van de historie, dan is het wel op deze plek. Je kunt er gewoonweg niet omheen dat er op deze plek iets heel droevigs heeft plaats gevonden. Nu moet ik zeggen dat toen Bouwe en ik Oradour bezichtigden – begin januari 2015 – het ook nog eens enorm somber weer was, dus hierdoor werden dit ‘drukkende gevoel’ natuurlijk ook nog eens enorm versterkt.

Het dorp heeft een flinke omvang. Je krijgt het gevoel dat iedereen plotseling is verdwenen, wat natuurlijk ook zo is. De auto van de dokter staat nog midden op een plein, in een winkel staan nog de naaimachines en in een garage zie je diverse auto's staan. Een erg droevig gezicht. De meeste gevels staan er nog, maar de rest van de huizen is compleet verwoest. De tramrails en de bovenleidingen zijn nog intact. Indrukwekkend is ook de begraafplaats. 

Het dorp vertelt niet alleen het verhaal van de 10e juni, het is ook een soort tijdscapsule. Met een andere blik zie je hoe een dorp in de eerste helft van de twintigste eeuw eruitzag. Er zijn nauwelijks auto's en ook opvallend zijn de naaimachines en de grote hoeveelheid waterpompen in de straat. Niet meer van deze tijd.

Bekijk de folder:

  

Aanbiedingen!

 

Video van de dag

Wat zijn de voordelen van naaktrecreatieWat zijn de voordelen van naaktrecreatie
 

Bezienswaardigheden  te zien op de kaart

 

Gratis mini-magazine!

 

Poll

Hoe heeft u ons gevonden?

Gasten Moulin Joyeux

      Moulin de Chez Joyeux - 87320 Thiat - 00 33 5 55 47 36 61

Zoeken