En dan wordt het weer stil ...

Het einde van een zomerseizoen komt altijd met gemengde gevoelens. De ene dag is het huis nog vol stemmen, ontbijt en diner om te maken, gasten rond het zwembad en vragen over wandelingen, markten en waar ze ’s avonds kunnen eten. En dan is het, bijna plotseling, weer stil.

We kijken weer terug op een prachtig seizoen in onze chambres d’hôtes. We mochten gasten verwelkomen die we al kenden, wat altijd voelt alsof je oude vrienden weer terugziet. Maar we ontmoetten ook nieuwe gasten, die nieuwe verhalen en gesprekken meebrachten en ons het fijne gevoel gaven dat de kring rond ons huis steeds groter wordt. We vinden het nog altijd ontzettend leuk om ons kleine paradijs hier met anderen te delen.

De zomer was warm en droog, met prachtig licht en lange avonden. Het zwembad werd een dagelijks toevluchtsoord, maar het droge weer bracht ook uitdagingen met zich mee. Herman heeft hard gewerkt om de tuin mooi te houden en vanwege het brandgevaar waren de sauna en jacuzzi de laatste maanden van het seizoen niet toegankelijk. De meesten misten die extra warmte trouwens niet en gaven de voorkeur aan de schaduw, koele drankjes en ontspannen momenten aan het zwembad.

Herman is altijd bezig met verschillende projecten en kan niet altijd alles zelf oplossen. En dan blijkt soms ineens dat er allerlei vaardigheden aanwezig zijn bij de gasten. Iemand weet hoe je iets moet repareren, lassen of bouwen en helpt dan een probleem op te lossen dat al een tijdje op de juiste handen lag te wachten. Dit seizoen kreeg Herman bijvoorbeeld hulp bij de elektriciteit van de buitenverlichting. Ook kon hij eindelijk het lassen van de nieuwe terrasverwarming op pellets afmaken, met hulp van een van onze gasten. Het was precies klaar op het moment dat de avonden wat kouder begonnen te worden. Onze gasten komen hier om te ontspannen, maar soms ruimen ze zelfs omgevallen bomen van de weg.

Tijdens de zomer bezocht Johannetta Nederland ook weer twee keer. Eén keer aan het begin van juli en nog een keer aan het einde van het seizoen, in september. Die reizen zijn belangrijk voor haar want ze kon zo de verjaardagen van beide kleinkinderen en van haar dochter meevieren. Tijdens een druk seizoen in de chambres d’hôtes is het soms moeilijk om ruimte te vinden voor familiemomenten. Toen Johannetta in juli weg was, hielp onze lieve vriendin Beatrijs Herman met het runnen van de chambres d’hôtes. Zulke hulp is niet vanzelfsprekend. Het vraagt vertrouwen om in het ritme van een chambres d’hôtes te stappen. Beatrijs heeft die hulp gegeven en daar zijn we haar ontzettend dankbaar voor.

De moestuin was een van de grote genoegens van dit seizoen. Het gaf ons eten, kleur en heel veel kleine momenten van voldoening. We vonden het heerlijk om de opbrengst met onze gasten te delen. Er is iets heel aards aan het plukken van groenten vlak bij het huis en ze rechtstreeks naar de tafel te brengen. Het maakt de maaltijden verbonden met de plek. Het laat mensen op de meest eenvoudige manier proeven van het seizoen. Het heeft ons ook aan het vooruitdenken gezet. Herman is inmiddels plannen aan het maken om een kas te bouwen. Dat voelt als een logische volgende stap.

De drukke maanden liggen nu achter ons. We voelen ons dankbaar, een beetje moe, en genieten van onze vrije dagen op de plek die we normaal gesproken met iedereen delen. Dat is een van de vreemde en mooie kanten van wonen op een plek die tegelijkertijd ook een vakantiebestemming is. Tijdens het seizoen gaat een groot deel van onze energie naar het zorgen dat andere mensen kunnen ontspannen. Na het seizoen bekijken we onze omgeving ineens weer door hun ogen. Het weer is nog steeds mooi, dus we hebben niet echt de behoefte om ergens anders naartoe te gaan. Waarom zouden we? We wonen immers op onze eigen vakantiebestemming. De tuin is hier, het uitzicht is hier, en nu is er tijd om te gaan zitten en ervan te genieten. We zijn ook heel blij met de verwarming voor het zwembad. Daardoor kunnen we nog steeds iedere dag zwemmen. Het voelt bijzonder om te zwemmen in oktober, met de lucht die wat frisser is en het seizoen achter ons. Het voelt als een kleine beloning.

Er zijn alweer nieuwe boekingen voor het volgende seizoen en dat is altijd bemoedigend. Het geeft vorm aan het jaar dat voor ons ligt en herinnert ons eraan dat het verhaal verdergaat. Voorlopig zijn we echter blij met de rust. De komende maanden zullen niet leeg zijn. Ze krijgen alleen een ander ritme. Zo krijgen we in oktober familie op bezoek, zijn we begonnen met het brouwen van onze winterbieren en Johannetta heeft nieuwe opdrachten voor onderwijsadvies op de planning voor november staan.

We voelen ons weer dankbaar voor de gasten die kwamen, voor degenen die terugkwamen en voor degenen die ons voor het eerst vonden. Dankbaar voor de fijne gesprekken en voor het geduld tijdens een warme en droge zomer. Dankbaar voor natuur om ons heen en de groenten uit de tuin. Maar bovenal zijn we dankbaar dat deze plek nog altijd zowel ons werk als ons thuis is.

Het huis is nu rustiger, maar het voelt niet leeg. Het voelt uitgerust, verwarmd door de zon en klaar om een paar maanden op adem te komen voordat het volgende seizoen begint.

We hopen jullie weer te zien in 2027!